Notice: Undefined index: HTTP_ACCEPT_LANGUAGE in /home/dewegh/domains/deweghvanmeijlopseven.nl/public_html/modules/wbstats/class.count.php on line 115
De wegh van Meijl op Seven - Zuil VII

De wegh van Meijl op Seven

Zuil VII

Zuil VIIMeijl 8De belevingsroute vanaf Meijlsteen VII naar Meijlsteen VIII bedraagt ongeveer 1.700 meter (blauwe lijn). Deze achtste Meijl voldoet ongeveer aan de lengte van de Romeinse Meijl van 1487 meter (gele lijn), elke Meijl is gemarkeerd met een “Meijlpaal”.

Deze achtste mijl voert over de Steeghberg verder richting Sevenum. Vanaf Toverland lopen we 300 meter langs de asfaltweg richting Sevenum, daarna bij de eerste gelegenheid linksaf het bos in en na 200 meter bij de eerste kruising rechtsaf, dit bospad steeds maar rechtdoor blijven volgen tot bij het terrein van PHV de Bedelaer, hier staat de Mijlsteen VIII. Het gebied Steeghberg en het aansluitende Heesberg zijn wat vlakker dan de Schatberg. Vroeger lagen hier uitgestrekte heidevelden en moerassen, die vormden een brede buffer tussen de Peelvenen en het Maasdal.

De naam Steeghberg is afgeleid van de oeroude buurt de Steegh, de naam Heesberg is afgeleid van de verderop gelegen oude buurt de Hees. Sinds mensenheugenis liggen er een aantal boerderijen die samen een woongemeenschap vormen. Rond het oeroude Sevenum liggen meer vergelijkbare groepjes van oude buurten en gehuchten. Behalve turf werd in de Peel nog een economische bedrijfstak geëxploiteerd, op de hoge zandvlaktes rond de Peelranden lagen destijds nog enorme uitgestrekte heidevelden, ook in het gebied rond Sevenum.

Het hele gebied, tien duizenden hectares groot werd intensief benut met afplaggen van de heide voor de potstal en schapenteelt, dit was hun enige manier om hier op die droge heide te overleven. Want zonder mest geen vruchtbare grond en zonder vruchtbare grond geen oogst. Naast de heide die op de hoge zand gronden rondom de Peel groeide ook op de venen zelf veel dophei. Door gebrek aan jonge heide waagden sommige herders het erop om met de kudde naar het aangrenzende veenmos waaronder een dikke laag turf schuilt te drijven. Dit was bloedlink, want op sommige plaatsen was het mogelijk om over het met water verzadigde veenmos te lopen, maar op andere plaatsen was dat levensgevaarlijk, je kon plots op een zwakke plek ”door het ijs” zakken, dan was je meestal redeloos verloren.

« Zuil VI - Zuil VIII »